Anadolu Coğrafyası Keşif ve Araştırma Topluluğu

Nepal Turizm Bakanlığı, hafta sonu Hindistan, ABD, Slovakya ve Avustralya vatandaşı 4 dağcının Everest dağına tırmanırken öldüğünü açıkladı.

Ravi Kumar, Roland Yearwood, Vladimir Strba ve Francesco Enrico Marchetti isimli dört dağcının nasıl öldükleri açıklanmadı.

REKOR BAŞVURU YAPILDI

Nepal Turizm Bakanlığı, bu ay zirveye çıkmak için 371 dağcının izin aldığını ve bu rakamın bu dönemde şimdiye kadarki en yüksek başvuru sayısı olduğunu kaydetti.

Bu yıl 8 bin 850 metrelik dağa tırmanırken ölen ilk dağcı İsviçreli tanınmış dağ sporcusu Ueli Steck oldu.

 

(ensonhaber.com)

Everest’e tırmanmaya çalışan ABD’li dağcı Roland Yearwood, “ölüm bölgesi” olarak bilinen 8 bin 400 yükseklikteki alanda hayatını kaybetti.

Everest’e tırmanmaya çalışan ABD’li dağcı Roland Yearwood, “ölüm bölgesi” olarak bilinen 8 bin 400 yükseklikteki alanda hayatını kaybetti.Dünyanın en yüksek dağı olan Everest’e tırmanmaya çalışan ABD’li dağcı Roland Yearwood hayatını kaybetti. Yetkililer, 50 yaşındaki Yearwood’un Everest’e tırmanmaya çalışırken hayatını kaybeden üçüncü dağcı olduğunu duyurdu.

 

Yearwood’un sponsorluğunu üstlenen şirket yetkilisi Murari Sharma, dağcının “ölüm bölgesi” olarak bilinen 8 bin 400 yükseklikteki alanda hayatını kaybettiğini dile getirdi. Katmandu’da basın mensuplarının sorularını yanıtlayan Sharma, “Yearwood, hayatını kaybetti ancak detaylar henüz bilinmiyor” dedi.

 

Yearwood, 16 üyesi bulunan ABD’li dağcılar liderliğindeki ekibin üyelerinden biriydi. Yearwood’un ölüm haberi, 26 yaşındaki Hindistanlı dağcı Ravi Kumar’ın aynı bölgede kayıp olduğu haberinin ardından geldi.30 Nisan’da dünyanın en iyi dağcıları arasında gösterilen İsviçreli dağcı Ueli Steck Everest’e tırmanmak için hazırlandığı sırada dağdan düşerek hayatını kaybetmişti. 85 yaşındaki Nepalli dağcı ise, Everest’in ana kampında kalp krizi geçirerek hayatını kaybetmişti.

 

(netinternethaber.com)

‘Meru’, müthiş bir filmdi. Onu da dünyaca ünlü bir dağcı yaptı zaten. Nepal’de canı pahasına tamamladığı zirve tırmanışını konu alan, prömiyeri New York’ta yapılan ödüllü belgeselde Türk asıllı birinin imzasının bulunması da ayrı bir gurur kaynağıydı: Renan Öztürk. Kimileri için onun gerçeküstü bir hayatı var. Düşünsenize; yılın sekiz ayını dağlarda, zirvelerde geçiyor. Sosyal medya hesaplarında bir bakıyorsunuz Antarktika buzullarında, bir bakıyorsunuz Himalayalar’da zirvelere tırmanıyor yahut İzlanda’da kuzey ışıklarını filme alıyor. Aynı zamanda bir sanatçı. Gittiği yerlerde farklı tekniklerle dağların resmini yapıyor. Üstelik tüm bunlar esnasında, kendisiyle aynı tutkulara sahip güzeller güzeli eşi Taylor Rees’le birlikte… Tahmin edersiniz ki Renan Öztürk’e mail’le ya da cepten ulaşmak pek kolay değil. Sosyal medya hesaplarından yazdım. Dönmedi. Sponsoru The North Face’in aracılığını denedim. Türkiye’dekiler yetmedi, araya ABD’deki yetkilileri soktum. Yine de üç ay sürdü yanıt alabilmem. Tam da yine insanlardan uzak bir bölgeye, yeni filmi için Alaska’ya yola çıkmadan yakaladım.

Renan Öztürk’ü Türkiye’de tanıyan çok da insan yok. Babası Ankaralı, annesi Amerikalı. Almanya’da doğmuş. Ailesinin büyük bir bölümü halen İstanbul’da, kendisi ABD’de yaşıyor. Türkçesi de çok iyi değil… Tutkusu birden fazla. Hangisinin daha ön planda olduğunu sorunca, “Bana göre tırmanmak, film yapmak ve fotoğraf hepsi aynı keşif düzleminde birbirine bağlanıyor, bu nedenle çok şanslıyım ki tüm bu tutkularımı, birini diğerinin önüne koymadan, çoğunlukla birleştirebiliyorum” diyor.

2015 yapımı ‘Meru’ tırmanışı sırasında Öztürk buz duvarda 12 gün boyunca eksi 28 derecede asılı kaldı.

 

TIRMANMAK BENİM HAYATIM

‘Meru’ filminden önce yaptığı antrenman sırasında bir kaza geçirdi. Wyoming Eyaleti’ndeki Tetons Dağı’na tırmandığı sırada düştü, kafasına ağır bir darbe aldı. Doktorları kesinlikle Meru’ya tırmanamayacağını söylüyordu.

Kimseyi dinlemedi. “Tırmanmak hayatından daha mı değerli ki?” diye sorduğumda, “Tırmanmak benim hayatım. Bu nedenle, tehlikeli olmasına rağmen her anına değer. Tırmanmak olmasaydı şu anki ben olamazdım” cevabını verdi.

Hikâyesini şöyle anlatıyor: Bu tutkusunu Colorado Üniversitesi’nde biyoloji okurken keşfetmiş. Küçük bir dağcı grubun üyesi olarak yeteneklerini geliştirmiş. Uzak ve güzel diyarların hayalini kurmaya da işte bu dönemde başlamış. 

Okul daha bitmeden Nepal’e gitmiş. Dilini ve kültürünü öğrenmek için. Bu ülkeyle hâlâ çok derin bir gönül bağı olduğunu söylüyor. Çünkü Everest bu ülkede. 

HİÇBİR ZAMAN HEPSİNİ GÖREMEYECEĞİM

İnsanlarda en az dağcılık becerileri kadar hayranlık yaratan sanat çalışmalarının ilhamını da yine Everest’in bulunduğu Himalayalar’dan aldığını söylüyor: “Tırmanmaya başlamadan önce Nepal’e gidip dağlarından ve kültüründen çok etkilenmiştim. İlk önce bir dil okuluna gittim. Diğer tüm hikâye bunun arkasından akarak ilerledi diyebilirim.”

Hazırladığı videoların tamamını tırmanış sırasında çekip, kurgulayıp, oradan yayımlıyor. Her gittiği yerde ayrı bir heyecan duyduğunu anlatıyor: “Dünyanın kadar çeşitlilik barındırdığını görüp şaşırıyorum. Daha çok gördükçe daha çok anlıyorum ki hiçbir zaman hepsini göremeyeceğim…”

TÜRKİYE’DE YAŞAYANLARA ÇOK İMRENİYORUM

Kendisine göre yılın altı ayını, eşi Taylor’a göreyse sekiz ayını dağlarda geçiriyor. Bunun dışındaki zamanlarında bilgisayar başında. Yeni projelere destek arayarak çok uzun saatler harcıyor. Sosyal medyada da çok zaman harcıyor ama fotoğraf ve film paylaşımları için çok iyi bir platform olduğunu düşünüyor.

Türk takipçilerine de bir mesajı var: “Aslında ben de onlara çok imreniyorum.  Türkiye gibi bir yerde yaşadıkları için çok şanslılar. Birçok kaya ve dağda yeni tırmanma potansiyeli mevcut…”

Türk dağcılar arasında da çok başarılı isimler olduğunu ama onun gibi dünya markası olamadıklarından bahsediyorum. Acaba onun şansı ABD’de olması mıydı?  “Bilemiyorum” diyor, “Her şey çok tesadüflerle ilerledi. Motivasyonunuz ve yaratıcılığınızda önemli tabii…”

ÖZGÜR YALNIZ’LA YİNE DAĞDA TANIŞTI

Eşi Taylor Rees’le arkadaşlarının aracılığıyla tanışmışlar. O da tıpkı kendisi gibi bir maceraperest. Yale Üniversitesi’nde çevre çalışmaları ve sinema üzerine master yapıyor. Sosyal medyadaki takma ismi ‘Free Solo’ (Özgür Yalnız). Bu lakabı annesi takmış. Tırmanışları hep tek başına yaptığı için. Çünkü annesi ve babası da tırmanışçıymış. 

Eşinin bu fotoğrafını, İzlanda’da ‘The Coldest Crossing’ filmi sırasında, Kasım 2016’da eksi 30 derecede çekti. Fotoğrafı sosyal medyada paylaşırken, “Bu tatil, isteyebileceğimin en güzeliydi” diye yazdı.

Renan Öztürk’le ilk kez Wyoming’deki 4.197 metrelik bir zirveye tırmanmışlar. Tam 24 saat! Bu bir günlük macera onları birbirine bağlamış. Sonunda da evlenmişler.

Evleri mi? O da yaşam tarzlarını yansıtır şekilde: Adı,  ‘Summit Haus’ (Zirve Evi). Utah Park City’de. Güneş enerjisini en verimli şekilde kullanmayı hedefleyen yapı, mimar Chris Price tarafından modern ve sürdürülebilir olması amacıyla tasarlanmış.

KÜÇÜK KARARLAR HER ZAMAN ÖNEMLİ VE DEĞERLİ

Aylarca hazırlık, günlerce yürüyüş, tırmanış ve birkaç dakikalık zirve… Zirveye çıktığınızda ne hissediyorsunuz?

– Onca çalışmadan sonra zirveye ulaşmak müthiş bir duygu ancak bir o kadar da korkutucu çünkü en tehlikeli kısım gelmiştir artık: Dağdan inmek ve güvenli bir şekilde eve dönmek… Ama genel olarak, bu bir bütün, sadece zirvedeki o kısa andan değil, oraya giden ve dönen yoldan da keyif almak gerek. Eğer tüm süreçten keyif almıyorsanız, muhtemelen size göre değildir.

Eğitimi aldığınız biyoloji alanında çalışmıyorsunuz, beyaz yakalı olmak istemediniz. Sizinki tam ‘başka türlü bir hayat’…

– “Özellikle bu hayatı seçtim” diyemem. Daha çok verdiğim küçük kararlar beni buraya getirdi. Geleneksel bir yaşam tarzınız olsa bile, dışarı çıkıp macera yaşamak için atacağınız küçük adımlar her zaman önemli ve değerlidir. Sizi, hayatta hiç beklemediğiniz yerlere götürebilir.

Şu anda nelerle uğraşıyorsunuz, sıradaki projeniniz, gitmek istediğiniz ülke neresi?

– Alaska’da tırmanmak ve keşfetmek üzerine kurguladığımız çok özel bir belgesel üzerinde çalışıyoruz: ‘Sanctity of Space’ (Boşluğun Kutsallığı). Yarın  yola çıkıyorum, filmin diğer bir bölümünü çekmek üzere… Dağları ve keşfi kapsayan uzun metrajlı bir belgesel olacak. Gitmek istediğim çok fazla yer var. Türkiye de de daha fazla zaman geçirmek, eşsiz ve ıssız bölgelerini keşfetmek istiyorum.

Bugüne kadar kaç ülkeye gittiniz, tırmanış ve gezmek için?

– Seyahatlerim, gördüğüm kültürler ve dağlar için çok minnettarım. Ama açıkçası, gittiğim yerleri not edemiyorum. Daha çok film ve fotoğraf aracılığıyla o bölgenin hikâyesini anlatmaya odaklanıyorum.

Filmlerinden bazılarının aldığı ödüller

* Sundance, 2015, ‘Meru’ filmiyle En İyi Belgesel dalında ‘Seyirci Özel Ödülü’ ve ‘Büyük Jüri Ödülü’

* Mountain Film in Telluride, 2015, ‘Down to Nothing’ filmiyle En İyi Sinematografi Ödülü

* Mountain Film in Telluride, ‘Ennedi Kulesi’ filmiyle Charlie Fowler Ödülü

* Mountain Film in Telluride, ‘Samsara’ filmiyle Charlie Fowler Ödülü

* National Geographic Adventurers of the Year, 2012, National Geographic Yılın Maceracısı Adayı

 

Kaynak: (hurriyet.com.tr)

Avrupa kıtasının en iyi buz tırmanışı rotaları arasında gösterilen Erzurum’un Uzundere Şelaleleri, dünyanın en iyi tırmanışçılarını uluslararası bir organizasyonda buluşturdu.

Buzula dönüşen 14 şelaleye 17 ülkeden gelen 162 sporcu tırmandı. Sporcuların güvenliğini jandarma komandolar sağlarken Rus kadın dağcı Mentovskoya, ‘Şelalelere hayran kaldım’ dedi.

Bahar aylarında çok hızlı ve güçlü akan Erzurum’un dereleri kışın donarak buza dönüşünce, uluslararası kış sporlarının yapılmasına imkân veriyor. Türkiye’nin en iyi yüksek irtifa dağcısı Tunç Fındık ile Erzurum Doğa Sporları ve Arama Kurtarma Derneği Başkanı Çetin Bayram’ın 4 yıl önce keşfettiği 26 şelaleden 14’ü, dünyanın en iyi buz ve kaya tırmanışçılarını bir araya getirdi. 

Uzundere’de düzenlenen ‘3. Emrah Özbay Uluslararası Buz Tırmanış Festivali’ için 17 ülkeden 162 dağcı, donmuş şelalelere tırmandı. Rusya, İran, Nepal, Fransa, ABD, İsviçre, İtalya, İspanya, Kırgızistan, Nahcivan, Romanya, Azerbaycan, Kanada, Almanya, Moğolistan, Gürcistan ve Portekiz’den gelen dağcılarla birlikte Türkiye’nin çeşitli illerinden gelen sporcular da buz şelalelerine çıktı.

‘Mutluluk verici’

Atatürk Üniversitesi öğrencilerinin de aralarında olduğu 162 dağcı, yükseklikleri 20-130 metre arasında olan donmuş şelalelere çıkarken özel ekipmanlar kullandı. Buzda ilerlemek için çivili ayakkabı, çekiç ve buz vidası kullanan tırmanışçılara, Doğan Palut, Zorbey Aktuyun, Anıl Şarkoğlu gibi deneyimli dağcılar rehberlik etti. Anadolu Sütünü, Çetin Ceviz, Soru İşareti, Serafin ve Sarıgelin isimleri verilen şelaleler en çok ilgiyi gören rotalar oldu. Festivale ev sahipliği yapan Uzundere Belediye Başkanı Halis Özsoy, “Doğallığıyla ilgi gören şelalelerimizin ülkemizin tanıtımına ve turizmine katkı sağladığını görmek mutluluk verici. Önümüzdeki yıllarda festivalimizi büyütmeyi planlıyoruz” dedi.

Komandolar nöbet tuttu

Doğa sporcularını korumak için Erzurum Jandarma Komutanlığı’na bağlı jandarma komandolar güvenlik önlemi aldı.

Komandolar dağcıların etrafında nöbet tutarken, AFAD ve Ulusal Medikal Kurtarma Ekipleri de yaşanabilecek sağlık sorunları için hazır bulundu. 9 ilden gelen Fotoğraf Sanatı Kurumu üyesi fotoğrafçılarda dağcıları görüntüledi. Festivale adını veren Emrah Özbay, Ağustos 2014 de Datça’da zıpkınla balık avlamak isterken hayatını kaybeden bir milli dağcıydı.

 

Özellikle Sarıgelin çok etkileyiciydi
Rusya’nın en iyi kadın dağcısı olarak bilinen ‘Çelik Melek’ unvanlı Aleksandre Mentovskoya, ilk kez geldiği Erzurum’daki buz şelalelerinin çok etkileyici olduğunu söyledi. 25 yaşındaki Mentovskoya, “Asya ve Avrupakıtalarındaki 7 ülkede sayısız buz tırmanışı yaptım. Sibirya’daki buz şelaleleri kadar güzel ve tırmanışa uygun rotalarla karşılaşacağımı düşünmemiştim. Müthiş bir yer. Sarıgelin şelalesi tırmandığım en kaliteli buz yapısına sahipti. Türkiye’nin bu sporla iyi tanıtılacağını düşünüyorum” dedi. Yüksek irtifa dağcısı Tunç Fındık ise “Uzundere’nin doğa sporları ve dağcılık ile turizme sağlayacağı katkının artacağını düşünüyorum” diye konuştu.

 

Kaynak: (milliyet.com.tr)